Oddymianie grawitacyjne klatek schodowych

 

Zdjęcie. Schody w budynku w dół. Po lewej stronie poręcz. Góra kadru jest wypełniona dymem. Na dole, z pomieszczenia po prawej stronie wydobywają się płomienie, dalsze przejście w dół jest zablokowane przez płomienie. Na ścianie za płomieniami wisi czerwona gaśnica.

System oddymiania grawitacyjnego jest najprostszą dostępną instalacją oddymiania. Wykorzystuje zjawisko konwekcji, czyli unoszenia się cieplejszych gazów. Mówiąc o oddymianiu grawitacyjnym, najczęściej mamy na myśli oddymianie pionowych dróg ewakuacyjnych. 

Oddymianie grawitacyjne na klatkach schodowych wykorzystuje najczęściej klapę dymową lub ścienne urządzenie oddymiające (rozwiązanie niezlecane w niektórych przypadkach). Urządzenia montuje się w najwyższej części klatki, a napływ powietrza zapewniają otwory kompensacyjne w dolnej części klatki schodowej. 

Grawitacyjne oddymianie klatki schodowej – na czym polega? 

Wzrost temperatury, ze względu na duże strumienie ciepła wywołane pożarem, powoduje zmianę gęstości powietrza w strefie spalania. Jest ona mniejsza w stosunku do gęstości powietrza otaczającego miejsce pożaru. W ten sposób tworzy się naturalny ruch mas powietrza otaczającego (o większej gęstości) do wytworzonej kolumny konwekcyjnej dymu. 

Docierające do przestrzeni oddymianej powietrze z zewnątrz odbiera ciepło ze źródła ciepła (pożaru), poprzez konwekcję i promieniowanie podgrzewa się, miesza w wyniku turbulencji z powietrzem wewnętrznym, a następnie – unosi do góry.

Inną metodą na oddymianie pionowych przestrzeni ewakuacyjnych jest oddymianie mechaniczne lub zapobieganie zadymieniu – tu zastosowanie mają systemy różnicowania ciśnienia.

Oddymianie grawitacyjne norma

Podstawowe wymagania dla projektowania systemu oddymiania grawitacyjnego zawiera norma PN-B-02877-4/Az1:2006. Według niej powierzchnia czynna klap dymowych, wymagana na klatce schodowej budynków niskich i średniowysokich, nie może być mniejsza niż 5% powierzchni rzutu poziomego podłogi na tej klatce. Dodatkowym uwarunkowaniem jest fakt, że w budynkach niskich i średniowysokich powierzchnia jednego otworu pod klapę dymową nie może być mniejsza niż 1 m2. Klapy dymowe na klatkach schodowych powinny ponadto być wyposażone w urządzenia do automatycznego i ręcznego uruchomienia. 

Projektując oddymianie grawitacyjne, projektanci często opierają się również na wytycznych CNBOP–PIB W-0003 „Systemy oddymiania klatek schodowych”.